Asteroïde Toro: Brute kracht om wille van…

11193232_888335251189820_4050183411707154316_n

1685 Toro is een S-type (steenachtige) Apollo-asteroïde samengesteld uit L chondriet[1]. Toro is op 17 juli 1948 ontdekt door Carl A. Wirtanen als derde in de later fors uitgebreide klasse van de Apollo-asteroïden. De asteroïde werd vernoemd naar Betulia Toro, de vrouw van de astronoom Samuel Herrick.

Astrologisch kunnen we deze asteroïde associëren met bruutheid, wreedheid, krachtexplosies. Toro combineert Mars/Pluto/Saturnus/Uranus-energie. De asteroïde verhoogt de werkingsenergie van een planeet of punt (bv Zwarte Maan) waarmee Toro conjunct staat en maakt deze expliciet. Toro doet dat via onverwachte en plotselinge erupties of ongelukken. Nb. Harde aspecten van Toro, vooral op Toro zelf door de transiterende zijn ronduit gevaarlijk in de context van ongelukken. En erg ongebruikelijk waarschuwing in de moderne astrologie, maar de ervaring wijst het zo uit. Toro werkt kort, krachtig en vaak heel concreet.

In positief opzicht geeft de radix-Toro enorme kracht, bv in conjunctie met Maan in de geboortehoroscoop en inzicht in macht en machtsmisbruik; vooral in hard aspect met Mercurius.

1:  Chondrieten representeren het oudste en meest primitieve, oorspronkelijke materiaal uit de accretiefase, 4.5 tot 4.6 miljard jaar geleden, van het vroege zonnestelsel-in-wording. Ze zijn daarmee ouder dan de aarde zelf. De chondrieten ontlenen hun naam aan hun petrologische opbouw: ze zijn een agglomeraat van chondren (Engels: chondrules), sub-millimeter grote bolletjes ferro-magnesium silikaat. De chondren liggen meestal ingebed in een matrix bestaande uit een fijnkorrelige mix van silikaat, metaaldeeltjes, oxiden, sulfiden, en soms koolstof. In een gepolijste doorsnede van een chondriet zijn de chondren zichtbaar (met het blote oog, alhoewel een loep vaak wel helpt) als kleine ronde insluitseltjes. Een chondrische struktuur is uniek voor meteorieten, aardse gesteenten vertonen het niet.

Advertenties